co przeze mnie przemawia? doświadczenie z dnia wczorajszego a to czy było ono spowodowane jakąś głębszą filozofią, wydarzeniem czy smakiem jogurtu to akurat mało ważne…

zastanawiam się właśnie jak to działa, jak działa fakt że czasem wbrew sobie musimy coś przeboleć choć tak na dobrą sprawę nas to nie rusza. Taka formalność “ukułem się więc pewnie powinno mnie zaboleć, pocierpię więc chwilę i zaraz mi przejdzie”… mnie to nie bawi bo ta chwila jest cenna i wolę ją spędzić na coś innego, więc opatruję ranę i idę dalej a tam gdzie się ukułem będę ostrożniejszy i tyle :)

ale wiem, rozumiem, to wynika z naszej psychiki.. ale jak coś jest “moje” (tak jak ta psychika) to domagam się by działało tak jak ja chcę.. a nie jak książka do psychologii twierdzi.

Możemy usiłować się domyślać co szanowny autor miał na mysli… i powstanie setka różnych pomysłów; tak samo jak interpretacja czterowersów nostradamusa.

“Near the gates and within two cities….”

a do mnie dociera to co napisales. podobnie uwazam, ze popelnienie bledu nie jest tragedia. tragedia jest jesli z tego nie wyniesiemy nauki na przyszlosc.
nasza przyszlosc jest elastyczna i my tez tacy musimy byc aby sie w niej znalezc. czasemlos rzuca nas w nieznane i wtedy zadne postanowienia sprzed 10 lat (ani nawet sprzed tygodnia) moga nie miec znaczenia ani odniesienia do rzeczywistosci.
zasady trzeba miec, trzea miec kregoslup, ale poglady moga sie zmienic wraz z nowymi doswiadczeniami.
jest takie piekne przyslowie: tylko krowa nie zmienia zdania.

Nie zgadzam się, żę czas upływa coraz szybciej. Wspaniałe jest w nim to, że tak nieubłagany i upływa wciąż tak samo i niezmiennie :).

Twój kolega może potrzebuje czasu i przejścia przez to załamanie, żeby zdać sobie sprawę z jego bezcelowości. Żeby przełamać system wartości, trzeba przetrawić wiele różnych emocji.

* akapit 6: “sam do końca nie wie czem chce…”

* akapit 11: “popełniam jak każdy innym, wolno mi…”

* “móc wykrozystać…”

i.t.d.

A TY? No tak, Arvind ma dziesięć równoległych ścieżek i właściwie jak mu się nawet dwie zerwie – to i tak ma co robić na pozostałych ośmiu, więc nie ma się co przejmować.

To chciałeś powiedzieć?